Dzień Bożego Narodzenia

Dzień Bożego Narodzenia jest szczególnym dniem w religii chrześcijańskiej. W każdym domu panuje atmosfera przygotowań wywodząca się ze staropolskich tradycji, kiedy to aby zapewnić sobie pomyślność w przyszłości należało pomagać w przygotowaniach świątecznych.

Dzieci zajmowały się przygotowaniem ozdób, ustawiały w kontach domu snopy niemłóconego zboża. Kobiety szykowały pyszne potrawy, a mężczyźni dbali o zaopatrzenie – łowiąc ryby lub polując. Dania, które pojawiały się na wieczerzy Wigilijnej miały być proste, ich liczba nieparzysta.

Obfitość pokarmów im większa, tym większych dostatków można się było spodziewać w przyszłości. Wszyscy wyglądali pierwszej gwiazdki, ponieważ jej pojawienie się było sygnałem do rozpoczęcia wieczerzy wigilijnej. Wszyscy zebrani łamiąc się opłatkiem składali sobie życzenia. Na stole zawsze stawiano jedno nakrycie wolne – dla nieobecnej osoby lub „duszyczki przybywającej z zaświatów”.

Po zakończonej kolacji wigilijnej , szło się na wieczorną mszę nazywaną pasterką, która rozpoczynała się o północy. Wierzono, że ci którzy pierwsi przeszli próg kościoła, będą mieli szczęśliwy i dostatni nadchodzący rok. Okres Adwentu jest w religii chrześcijańskiej początkiem nowego roku liturgicznego. Czas ten przygotowuje nas na przyjście Zbawiciela i wzywa do czuwania.

W czytaniach Adwentowych dominuje Najświętsza Maria Panna, patronka adwentowego czuwania, Izajasz, zapowiadający w swych proroctwach przyjście Zbawiciela, św. Jan Chrzciciel, który wzywał słowami „prostujcie ścieżki Jego” przygotowując lud na przyjście Mesjasza. W kościele katolickim dominuje w tym okresie fioletowy kolor szat, ołtarze nie są ozdabiane kwiatami, ale jak podkreślają księża jest to czas miłosierdzia i radosnego oczekiwania na przyjście Zbawiciela.