Opłatek

Nazwa opłatek wywodzi się ze słowa łacińskiego „oblatum”, czyli dar ofiarny. W czasach pogańskich ludzie składali ofiary siłom natury, wodzie, ziemi, wiatrom i ogniowi, aby ustrzec się od zagrożeń. Natomiast praktyka dzielenia się opłatkiem jest pozostałością po chlebach ofiarnych, takich jakich Jezus używał przy ostatniej wieczerzy, składanych w starożytności na ołtarzu w darach ofiarnych.

Do dnia dzisiejszego w kościele kapłani rozdają w postaci opłatków Komunię Świętą w postaci opłatków. Chleb, jaki był składany w ofierze w zamierzchłych czasach, różni się od obecnego, który jest bielszy, delikatniejszy i cieńszy.

Wyroby takie po raz pierwszy pojawiły się we Francji, wypiekane przez zakonników klasztoru benedyktyńskiego, rozprzestrzeniły się wkrótce na całą Europę.

Początkowo jednak opłatek używany był wyłącznie w trakcie Mszy Świętej i dopiero w XV wieku zrobił się bardziej popularny, kiedy to zaczęto wypiekać go masowo.